Tuesday, August 30, 2016

Π ό τ ε ;


Ματθ. 25.37, 25.44


Ήρθε ο Χριστός απ' τη δουλειά
και πίσω απ' τα τεφτέρια
σημάδια ψάχναμε μικρά
στα διάφανα του χέρια.

Τον δυσκολεύαν στη μιλιά
τ' αγκαθερά τα λόγια
κι ο λόφος έστεκε μπροστά
οθόνες και ρολόγια.

Κάποιος το χέρι του ζητά
στον τύπο για να βάλει
κι οι γραμματείς μιλούν κοφτά
μη δίνεις, θα 'ρθει πάλι.

Σφιχτά δεμένα τα πουγκιά
τα βλέμματα σταυρώναν
ήρθε ο Χριστός κι είχε παιδιά
κι οι έμποροι μαλώναν.

Ήρθε μια δεύτερη φορά
σε χρόνια δυο χιλιάδες
και μου 'πε φεύγοντας δειλά
πως μένει με ψαράδες.

Στα μάτια του ήτανε βροχή
στα χέρια του αναπτήρες
κι όλη τη νύχτα, μια φωνή
με ρώταε, πόσους πήρες;

Ζ.Κ.



Thursday, February 25, 2016

Φεύγει




  Η Άννα φεύγει
  κι ο βοριάς έχει κοπάσει
  θαρρείς κι ο Μάης
  λαχταράει να την προφτάσει
  μα εκείνη φεύγει
  και τα δέντρα στην αυλή της
  τις ρίζες λύνουν
  να πετάξουνε μαζί της.


  Μάταια το σύννεφο
  ζητά να μπει στη μέση
  να σταματήσει
  τον τροχό δε θα μπορέσει
  μονάχα ο Ζέφυρος
  την αύρα του θα στείλει
  στις μυγδαλιές
  να της κουνούν λευκό μαντήλι.

  Την πόλη, λίβας
  τη διψά σαν περιβόλι
  τρυπάει το δάκρυ
  του φτωχού και καίει σαν βόλι
  φεύγει το χέρι
  που του χάριζε το χάδι
  της παρηγόριας το κερί
  μες στο σκοτάδι.

  Φτερά λευκά
  φτερά πελώρια ανοίγουν δρόμο
  πάνω απ' τη γη
  κι απ' τον ανθρώπινο το νόμο
  κοντά σ' Εκείνον
  η ψυχή της φτερουγίζει
  γιατί Ένας είναι
  Βασιλιάς κι Αυτός ορίζει.

  Την είχα δει
  καθώς σκαρφάλωνε το λόφο
  το φως μοιράζοντας
  και διώχνοντας το ζόφο
  κι άλλοτε πάνω
  στον βαρύ πικρό της θρόνο
  μου 'στελνε γέλιο
  και χαρά κι αγάπη μόνο.

  Μα τώρα φεύγει
  κι η καρδιά ψελλίζει αντίο
  να με κρατάς
  πολύ σφιχτά, θα κάνει κρύο...

    Ζ.Κ.


...ex favilla...